De aal sterft uit. Sportvisserij Nederland wil nu de twee miljoen
actieve hengelaars verplichten gevangen paling terug te geven aan de
natuur.
Adjunct-directeur Fred Bloot van Sportvisserij Nederland heeft geen
twijfel over een ’meeneemverbod’ op de paling. „Als vanaf nu geen
mensenhand de paling meer aanraakt, duurt het nóg minstens zestig tot
tachtig jaar alvorens de aalstand is hersteld. Dat is een
verbijsterende gedachte; dat kunnen we dit diertje en ons nageslacht
niet aandoen.”
Sportvisserij Nederland, de koepel van 1000 lokale
hengelsportverenigingen die zelf een half miljoen aangesloten
sportvissers vertegenwoordigen, erkent dat een meeneemverbod slikken
zal zijn voor (een deel van) de achterban. De maatregel, die januari
2009 moet ingaan, raakt het legertje van bijna 4000 peurvissers. Zij
verliezen, als een meerderheid van de verenigingen tijdens de algemene
ledenvergadering van 7 juni instemt met het verbod, vanaf 2009 hun
speciale peurvergunning.
Als de maatregel er komt, moeten
overtreders ook flink worden aangepakt, vindt Sportvisserij Nederland,
dat sinds kort het predicaat ’koninklijk’ mag dragen. Bloot: „Een boete
en het intrekken van de reguliere vergunning, daar moet je aan denken.
Het gaat al jaren slecht met de aal, maar aan die vaststelling alleen
heeft het dier niets. Door elke gevangen paling meteen terug te zetten,
boek je gelijk resultaat. Je kunt naar elkaar wijzen, maar intussen
gaat het steeds beroerder met de aal. Aangezien visserij niet ophoudt,
gaat het herstel heel lang duren. Als het er zo slecht voor staat,
nemen wij onze verantwoordelijkheid, hebben we gezegd. Het is niet zo
dat alleen de sportvisserij schuld heeft aan het dreigende uitsterven
van de aal. Maar die constatering is onbetekenend als je het daarbij
laat.”
Sportvissers vangen jaarlijks circa 200 ton aal. Voor de
beroepsvisserij ligt dat op ruim 900 ton. Uit de vele
(wetenschappelijke) onderzoeken naar de aalstand is geen eenduidige
oorzaak vastgesteld voor de ramp die zich in rap tempo voltrekt.
Overbevissing, gemalen en waterkrachtcentrales, dioxines, de soms
ernstig vervuilde waterbodems: het zijn voor de paling negatieve
factoren.
Bloot: „Een vis is minder aaibaar en sommigen vinden de
aal vanwege zijn slangachtige vorm zelfs ’eng’. Hierdoor staat hij al
op achterstand en is zijn imago vrij negatief. Al dertig jaar gaat het
slecht met de aal en nog lijkt het soms alsof er niet zoveel verloren
gaat als het dier eenmaal écht uitsterft. Je ziet en merkt het op
feestjes. De aal wordt commercieel geëxploiteerd.”
Net als de
overige lidstaten moet Nederland eind dit jaar bij de Europese
Commissie een eigen herstelplan voor de paling indienen. Indien de
Commissie dit plan afwijst, kan het gevolg zijn dat de palingvangst tot
de helft wordt beperkt.
Sportvissen is razend populair
onder met name jongeren, maar het vissen op paling is ’uit’. Oorzaak
hiervan zijn de overwegend slechte vangsten, sinds de aalstand flink is
afgenomen. Over de oorzaken van dit laatste doen veel versies de ronde.
De vervuiling van het oppervlaktewater door dioxines speelt vrijwel
zeker een rol. Veel sterfte en beschadigingen onder trekkende palingen
worden veroorzaakt door de schoepen van waterkrachtcentrales. De paling
moet op zijn tocht zoveel hindernissen nemen dat veel wateren (haast)
niet meer bereikbaar voor hem zijn. Ook de forse toename van het aantal
aalscholvers, goed voor enkele honderden grammen vis per dag, is niet
in het voordeel van de aal; de menselijke consumptie evenmin.
Of
de maatregelen die de aalstand moeten opvijzelen, het uitsterven kunnen
voorkomen, wordt alom betwijfeld. Er zijn wetenschappers die menen dat
bij een vangstverbod tweehonderd jaar nodig is voor een volledig
herstel van de aalstand.
Bron: Trouw
Lees ook:
Visserij maakt vissen verlegen
|
