|
'Nooit met je handen in het water!' |
|
|
|
|
Written by Dennis Barten
|
|
maandag, 26 mei 2008 |
 Hij heeft wel iets weg van een reusachtige duikboot, zoals-ie geruisloos over de bodem van het bassin glijdt.
Een romp met de kracht en elegantie van een torpedo, twee borstvinnen
als samoeraizwaarden. Zijn escorte wordt gevormd door twee kleinere
vissen die geen moment wijken van zijn machtige lijf. Respect, man!
Het
is dan ook niets minder dan de Grand Champion van de 6e nationale Koi-
en Vijverdagen die hier ongenaakbaar zwemt. Een enorme karper van 86
centimeter met een kleurenpalet als was hij bedacht door een
schizofrene graffiti-artiest. Het is een Koi, een Japanse
glamourkarper. Hij is van het Showa-ras dat zich kenmerkt door een
grillig patroon van zwart, wit en rood. Zeker met zijn kersvers
verworven titel kan hij bogen op een prijskaartje van 60- á 70.000
euro. Of liever zijn eigenaar, de firma Acqua Mondo uit Eindhoven. Waag
het niet te suggereren dat je hem voor dat geld wel met gebakken
krieltjes en op een bedje van zeewier en Noorse garnaaltjes krijgt
opgediend! Koi is geen consumptievis, Koi is cultuur en niet zo'n
beetje ook.
Wonderlijk, rondom een vis die niet eens tot tien
kan tellen. "Maar wel tot vier!", beweert met een glimlach pr-man
Dennis Barten van de organisatie, hier op de Beekse Bergen. "Een Koi is
een intelligent dier", zegt hij. "Hij kan je echt aankijken en uit je
hand eten." Zolang je die hand maar niet in het water steekt, want dat
geeft gauw bacteriën voor de gevoelige vissennatuur. Voor je het weet
moet hij naar de gespecialiseerde Koi-dokter voor een huidkuur of
erger, een operatie.
Ons was na een wandeling over het terrein
al tamelijk duidelijk dat het hier niet gaat om de eerste de beste
bakvis of pekelharing. Koi is de laatste twintig jaar een tak van
industrie geworden die het fenomeen in land van herkomst Japan
ruimschoots overstijgt. Hij is en voelt zich momenteel een vis in het
water van 500.000 Nederlandse vijvers, een kwart van het totaal.
De
vertroetelcultuur is al vijftien jaar een hype en doet in niets meer
onder voor die van honden en katten. De handel voorziet in alles wat
maar kan bijdragen tot het welzijn van de vis, die ooit in Japan zijn
loopbaan begon als noodvoedsel voor de arme boeren. Zoiets als de
duiven vroeger in West-Europa.
Met hoogwaardige elektronische
apparatuur en filterinstallaties worden de ph-waarde en
leefomstandigheden in de Koivijver nauwlettend gecontroleerd. Er is
ultrasoon-apparatuur om de wanden vrij te houden van algen en bio-film.
Er is een keur aan afgewogen voedingsprogramma's en
vitaminesupplementen te koop. En gun je je vriend een snack op zijn
tijd dan neem je een emmertje watervlooien of meelwormen mee. Of een
doosje knabbelstaafjes, die Koi gezellig uit je hand kan eten. Een
kunstschilder biedt zich aan om je meest dierbare Koi - in olie, niet
in waterverf natuurlijk - te vereeuwigen. Koi Travel verzorgt speciale
reizen naar beroemde kwekers in Japan.
Liefhebbers
specialiseren zich in rassen die luisteren naar fraaie namen als Showa,
Kohaku, Sanke of Hikari. Wie 'ns voorzichtig wil beginnen koopt voor
12,50 al een Koi-ke van twaalf centimeter. Het is geen geld, maar besef
wel dat dit vrolijke spierinkje dertig jaar oud en tegen een meter lang
kan worden.
Bron: Brabants Dagblad dd. 26-05-2008 / Joop van der Pol
Lees ook:
'Holland's next Koi model'
'Bewaking voor exclusieve koikarpers'
Koidagen op radio en tv
|
