Guppymannetjes vullen een groot deel van hun dag met pogingen
tot seks. Niet alleen vrouwtjes van hun eigen soort hebben daar last
van. In Mexico lijken de opdringerige guppen zelfs een hele vissoort
over de rand van de afgrond te duwen.
Het populairste aquariumvisje aller tijden heeft de wereld in razend
tempo veroverd. Guppy's werden halverwege de negentiende eeuw ontdekt,
kwamen aan het begin van de twintigste eeuw voor het eerst naar Europa
en zwemmen nu in vrijwel alle landen ter wereld rond. En niet alleen
achter glas. Ook in het wild blijkt de soort een ongekend succesnummer.
Guppy's
kunnen overleven onder allerlei omstandigheden. Schoon of vies water,
zoet of een beetje zout, het maakt ze weinig uit. En ze eten wat de pot
schaft. Andere visjes worden door de oprukkende guppen verdrongen, soms
tot uitsterven aan toe. In Mexico bijvoorbeeld. Daar hebben de oude
soorten niet alleen te lijden doordat de nieuwelingen hun eten
wegkapen, maar ook onder hun zucht naar seks, schrijven Mexicaanse
biologen deze week in vakblad Biology Letters.
Een vrolijk gekleurde guppenman.
Visjes van de
soort Skiffia bilineata hebben wel wat weg van guppy's, maar ze zijn er
niet sterk aan verwant. Paren doen ze door in een soort omhelzing -
lastig als je een visje bent - hun geslachtsopeningen op elkaar te
drukken. Bij guppen gaat dat anders. Die hebben een vin aan hun
onderlijf die tot een soort penis vergroeid is, maar dan wel eentje met
weerhaken aan de top. Dat apparaat proberen ze voortdurend in de
geslachtsopening van hun vrouwen te brengen, die dat maar af en toe
toelaten.
Skiffia bilineata en Poecilia reticulata (de officiële
naam van de guppy) kunnen samen geen vruchtbaar nageslacht krijgen.
Maar dat betekent niet dat er geen pogingen worden gedaan. Alejandro
Valero en twee collega's hebben daar uitgebreid onderzoek naar gedaan.
Guppenmannen
die met een Skiffiavrouw alleen zijn, maken voortdurend avances. Met
hun penisachtige vin kunnen ze haar geslachtsopening beschadigen en
bovendien moet ze voortdurend vluchten, wat natuurlijk tijd en energie
kost. De onderzoekers wilden weten of dit ook een rol speelt als er
vrouwtjesguppen in de bak zwemmen.
Nou, reken maar. De
mannetjes bleken zelfs een voorkeur te hebben voor de vreemde vrouwen.
Door hun bouw lijken zij veel op guppenvrouwen die op springen staan
van de - onbevruchte - eitjes, schrijven de biologen, en waarschijnlijk
maakt dat ze zo onweerstaanbaar.
Een woest aantrekkelijk guppenvrouwtje.
Dat is jammer voor de
seksbeluste guppymannetjes, want de felbegeerde partners zijn niet op
ze gebouwd en tot kinderen leidt al die moeite ook niet. Maar het is
nog veel erger voor de Skiffiavrouwtjes. Op plaatsen waar guppy's
verschijnen, worden zij voortdurend gevolgd, zodat ze verder nergens
meer aan toe komen.
Inmiddels zijn er guppy's op vrijwel alle
plaatsen waar Skiffia bilineata in het wild voorkomt. De soort gaat het
zwaar krijgen, verwachten Valero en zijn medeonderzoekers, mede door de
opdringerige guppenmannen. Op de helft van de plaatsen waar hij
voorkwam, is hij nu al verdwenen.
Bron: Noorderlicht Noorderlog
Lees ook:
Guppy is gek op kleur
|
