|
Parasieten tonen herkomst vissen |
|
|
|
|
Geschrieben von Dennis Barten
|
|
Tuesday, 23 May 2006 |
Wetenschappers hebben aangetoond dat de meest efficiënte manier om te bepalen waar gemigreerde vissen vandaan komen, het analyseren van DNA van hun parasieten betreft. Het in kaart brengen van het genoom van de vissen zelf is minder betrouwbaar.
Uit een onderzoek van wetenschappers aan de Universiteit van Oregon is gebleken dat de genetische ‘fingerprinting’ van zalmparasieten bij het identificeren van de herkomst van vissen vier keer efficiënter is dan het analyseren dan het zalmgenoom an sich.
Het onderzoek, dat is gepubliceerd in de laatste editie van Ecology Journal, beschrijft hoe biologen kleine DNA-fragmenten, zogenaamde microsatellieten, in een trematode parasiet van de regenboogzalm onder de loep namen. Het rapport claimt dat de genetische analyse van parasieten biologen in staat stelt om de herkomst van vissen, accurater dan ooit, te bepalen. Charles Criscione, Becky Cooper en Michael Blouin verzamelden de regenboogzalm en haar parasiet (Plagioporus shawi) in elk van de vijf rivieren van het kustgebergte van Oregon, Verenigde Staten, en analyseerden vervolgens hun genetische profiel.
De genetische verschillen tussen de verschillende geografische zalmpopulaties zijn niet begrensd genoeg om bruikbaar te zijn bij het determineren van hun herkomst. De verschillen in de genomen van de parasieten zijn echter veel groter. Door een DNA-analyse te maken van de zamparasieten kunnen wetenschappers dus wél bepalen uit welke rivier een bepaalde vis afkomstig is.
“De DNA fingerprinting techniek die hierbij wordt gebruikt, is een technologie die al vele jaren door forensische instituten wordt gebruikt, bijvoorbeeld bij het opsporen van criminelen. De techniek is efficiënt en kosteneffectief. Het is eigenlijk opmerkelijk dat niemand in ons vakgebied ooit heeft gedacht aan de toepassing van fingerprinting technieken”, aldus Michael Blouin.
Hoe het kan bestaan dat het genoom van parasieten wél en het genoom van de gastheer niet bruikbaar is bij het opsporen van de herkomst, ligt waarschijnlijk in het feit dat arthropode, nematode en trematode parasieten een hogere genetische structuur hebben dan hun gastheren. |
