|
’s Werelds grootste zoetwatervissen staan zwaar onder druk. Tot
die zorgwekkende conclusie komt Richard Stone in de laatste editie van het wetenschappelijke
tijdschrift Science, waarin hij de toestand van de grootste zoetwatervissen ter
wereld onder de loep neemt.
Stone baseert zich op het ‘Megafish Project’ van National
Geographic en de Universiteit van Nevada, waarvan onlangs de resultaten werden
gepresenteerd. De projectgroep, onder leiding van bioloog Zeb Hogan, verdiepte
zich hiervoor in de visstand van de belangrijkste meren en rivieren ter wereld.
Laatste der Mohikanen?
Neem nu de bijna 5.000 kilometer
lange Mekong, die achtereenvolgens door de landen China, Myanmar,
Laos, Thailand,
Cambodja
en Vietnam
loopt. Deze misschien wel belangrijkste rivier van Azië huist zeker 20
vissoorten die groter dan twee meter worden en een gewicht bereiken van soms
wel meer dan 100 kg.
De reuzenkatvis (Pagasianodon gigas) bijvoorbeeld,
behaalt in krap zes jaar tijd een gewicht van 150 – 200 kg. Omdat er in Thailand
echter hoge prijzen worden betaald voor het vlees van deze vis, hangt
overbevissing als een zwaard van Damokles boven het voortbestaan van de
grootste meerval ter wereld. Ook eist habitatvernietiging zijn tol. Door het op
grote schaal bouwen van stuwdammen kunnen de vissen niet meer terugkeren naar
hun geboortegronden. Aldus wordt de voortplanting ernstig belemmerd.
Waar in Chiang Khong, Thailand anno 1999 nog 20
reuzenkatvissen aan land werden gesleept, waren dat er in 2005 nog maar vier.
Harpoenvissers
Een andere zoetwatervis die het moeilijk heeft is de
Zuid-Amerikaanse pararucu (Arapaima gigas), die elk kwartier aan
het wateroppervlak naar lucht moet happen om te overleven. Dit maakt hem een gemakkelijke prooi voor
harpoenvissers die het op het vlees van deze vis voorzien hebben. De gemiddelde
lengte van de pirarucu is de laatste decennia sterk afgenomen – een zorgelijke
ontwikkeling.
De Chinese lepel- of zwaardsteur
(Psephurus gladius) is het point of
no return waarschijnlijk al gepasseerd. Habitatvernietiging, vervuiling en
scheepvaart in de Yanktzekiang (blauwe rivier) hebben deze tot de verbeelding
sprekende vis op het randje van de achtergrond gebracht. Het ziet er niet naar
uit dat de situatie in de blauwe rivier de komende jaren zal verbeteren. De
grootste zwaardsteur aller tijden had een lengte van meer dan zeven meter.
Onomkeerbaar
Richard Stone spreekt in zijn artikel de hoop uit dat men in het booming Azië
ook oog blijft houden voor het behoud van de natuur. Het ‘Megafish Project’ zou daarbij moeten helpen. “Zowel in de Mekong als Yangtze zwemmen unieke – soms
zelfs nog niet ontdekte - vissen rond. Het zou zonde zijn als we deze voor
altijd moeten missen. Uitsterven is immers een onomkeerbare gebeurtenis.”
|
